Hortensja

Hortensje to ozdobne rośliny ogrodowe o efektownych, kulistych kwiatach. Prezentują pełną gamę kolorów, od białego zaczynając, przez różne odcienie żółtego, czerwieni i na kolorze niebieskim kończąc. Są uważane za jedne z najładniejszych krzewów ogrodowych. Historia ich obecności w ogrodach sięga dwa wieki wstecz, kiedy to Hortensje sprowadzono z Azji do Europy. Ich nazwa pochodzi od imienia kobiety, która jako pierwsza w historii odbyła podróż dookoła świata – Hortensji Barret. Korzystając z podstępu panna Barret, w męskim przebraniu, zatrudniła się jako asystent botanika i wraz z nim odbyła wyprawę naukową, podczas której odkryto nieznany w Europie krzew. Kwiat został sprowadzony na nasz kontynent jako prezent ślubny panny Barret – wtedy już narzeczonej naukowca.
Krzew Hortensji, oprócz niewątpliwych walorów estetycznych posiada także właściwości lecznicze. Jego korzeń, od tysięcy lat wykorzystywany był w chińskiej medycynie ludowej, w leczeniu zakażeń dróg moczowych i kamicy nerkowej. Najnowsze odkrycia naukowe dowiodły, że korzeń Hortensji skutecznie hamuje agresję immunologiczną, co związane jest z niezwykłym alkaloidem febryfuginem, znajdującym się w składzie wyciągu z tego krzewu. Alkaloid ten w selektywny sposób działa na układ odpornościowy, niwelując działanie limfocytów TH17 i w ten sposób zapobiegając stanom zapalnym. Obecnie korzeń Hortensji stosuje się w leczeniu chorób autoimmunologicznych np.: stwardnienia rozsianego, boreliozy a nawet nadmiernego łysienia.
Właściciele ogrodów i ogródków, którzy chcą wzbogacić kolorystycznie swój kwiatostan, powinni wybrać właśnie krzew Hortensji. Kolor kwiatów zależy od kwasowości gleby i każdy ogrodnik może go w łatwy sposób dostosować do swoich upodobań. Jeśli zależy Ci na czerwonych odcieniach kwiatów, wystarczy, że utrzymasz bardziej zasadowe PH gleby, w jakiej rośnie krzew. Bardziej kwaśne podłoże sprawi, że kwiaty zabarwią się na niebiesko lub fioletowo.
Hortensje, jak każde piękne rośliny, są dość wymagające w kwestii gleby. Zdecydowanie preferują podłoże łatwo przepuszczalne i najlepiej czują się posadzone w glebach próchniczych. Nie tolerują ciężkich gleb gliniastych.
Sadząc Hortensje wybieraj miejsca słoneczne lub pół zacienione. Posadzone w większej grupie będą stanowiły ozdobę tarasów i altan ogrodowych. Jako pojedynczy krzew ożywią każdy trawnik. Nie należy jednak łączyć ich z innymi kwiatami. W połączeniu z nimi mogłyby przytłaczać otoczenie swoją formą i kolorem. Dobrze prezentują się na tle ciemnych krzewów iglastych, które dzięki swej barwie podkreślają kolory ich kwiatów. Pielęgnacja Hortensji musi się opierać na regularnym jej nawożeniu, co pozwola dostarczyć roślinie niezbędnych składników odżywczych, jednocześnie regulując kwasowość podłoża, w którym rośnie. Jest to szczególnie ważne w okresie wzrostu i kwitnienia. Nawożenie powinno się stosować od 2 do 3 razy w sezonie. Ostatnie nawożenie należy wykonać pod koniec sierpnia.
Z racji miejsca swego pochodzenia – klimat morski, wilgotny – Hortensje kochają wodę i szczególnie dotkliwie odczuwają jej deficyt. Już niewielki jej brak powoduje, że, zarówno jej kwiaty, jak i liście zaczynają gwałtownie usychać. Hodując Hortensję musisz zadbać, aby jej stanowisko cały czas było wilgotne. Podlewając krzew unikaj oblewania wodą jej kwiatów.
Sadzenie Hortensji wymaga specjalnej uwagi. Kopiąc dół, w którym chcesz ją posadzić pamiętaj, że musi on być dwa razy większy niż sama bryła korzeniowa. Stanowisko powinno być wysypane specjalną ziemią do uprawy Hortensji.
Największą zaletą posiadania Hortensji w ogrodzie jest to, że roślina ta choruje niezwykle rzadko, a popularne szkodniki jej unikają. Jednie mszyce i przędziorki mają do niej słabość.
Przygotowując ją na zimę warto związać gałęzie krzewu, a podstawę rośliny posypać torfem lub obłożyć korą. Cały krzew trzeba owinąć agrowłókniną. Z odsłonięciem Hortensji po zimie zaczekaj, aż temperatury w nocy osiągną poziom minimum 7-8 stopni. Zbyt wczesne odsłonięcie może skutkować przemarznięciem rośliny.
Ten piękny krzew odpłaci Ci za Twoją troskę wspaniałym, imponujących rozmiarów i kolorów kwiatostanem, więc warto poświęcić trochę czasu oraz pracy i zadbać o odpowiednie warunki do jego rozwoju.

Jakie kwiaty do biura?

Przeciętny pracownik, spędza w biurze 8 godzin. Stres, nerwy, goniące terminy, mogą negatywnie wpływać na Twoją kreatywność i motywacje. Żywe kwiaty w otoczeniu biurowym, nie tylko wprowadzają kojący wzrok element natury, ale także zwiększają efektywność działań pracowników.
Naukowcy dowiedli, że dobierając odpowiednie kwiaty do biura, w prosty sposób można podnieść kreatywność i motywację do działania pracowników. Osoby, które w swoim otoczeniu mają kontakt z żywymi kwiatami są aż o 50% bardziej wydajne w pracy i o ponad 40% bardziej zmotywowane do wykonywania swoich obowiązków zawodowych. Uważają również, że ich praca jest zdecydowanie przyjemniejsza niż taka sama, wykonywana we wnętrzach pozbawionych roślinności.
Oto kilka propozycji, które w łatwy sposób pozwolą Ci urozmaicić Twoje otoczenie w pracy.
Palma chamedora jest idealną rośliną biurową. Już niewielkich rozmiarów egzemplarz wprowadza intensywny element zieleni w pomieszczeniu. Jest łatwa w hodowli i niezbyt wymagająca w kwestii dostępu do światła. Jeśli jesteś botanicznym tradycjonalistą, z pewnością wybierzesz klasyczny wariant z paprotką w roli głównej. Roślina ta jest odpowiednia do biura – nie wymaga dostępu do bezpośredniego światła słonecznego, co w sztucznie oświetlanych pomieszczeniach zdecydowanie nie było by możliwe. Paprocie najlepiej czują się w temperaturze w przedziale 18-23 stopnie, a więc takiej jaka najczęściej panuje we wnętrzu biurowców. Jedynym wymaganiem jest regularne podlewanie tej rośliny i nawożenie jej co ok. 2 miesiące.
Kolejną propozycją biurowej roślinności jest Dracena. Roślina ta jest bardzo łatwa w uprawie. Potrzebuje jedynie lekko zacienionego miejsca i stale wilgotnego podłoża.
Ciekawą i dość nietypowym pomysłem na roślinę biurową jest Juka. To roślinna pustynna, więc będzie idealnym wyborem dla wszystkich osób zapominających o podlewaniu. Będzie wdzięczna, jeśli postawisz ją na słonecznym, biurowym parapecie lub lekko zacienionym biurku.
Dla biurowych estetów dobrym wyborem będzie Figowiec sprężysty. Jego duże i drzewiaste gałęzie będą ozdobą każdego biura. Figowiec potrzebuje niewiele wody i światła. Zdecydowanie preferuje zacienione miejsca.
Totalnym kwiatowym laikom warto polecić Zielistkę. To roślina, przy której nic, ale to absolutnie nic nie może pójść źle. Jeśli Twoje biurko jest w ciemnym pomieszczeniu, gdzie każdy ze współpracowników ustawia klimatyzację według swoich potrzeb, a podlewanie kwiatów, to nieznane słowo, to ten kwiatek jest właśnie dla Ciebie. Zielistka poradzi sobie, nawet w takich sytuacjach. W okresie letnim dobrze jest ją podlewać raz w tygodniu, ale nawet długi weekend bez wody nie jest jej straszny. W zimie podlewaj ją raz na 3 tygodnie.
Kolejną propozycją kwiatów biurowych jest Szeflera. To wybór dla pracowników, którzy swój czas spędzają w biurach z ograniczonym dostępem do światła słonecznego. Lubi być dużo i często podlewana, ale nie toleruje stania w wodzie. Ciekawą cechą Szeflery jest to, że ujemnie jonizuje i nawilża powietrze, co zdecydowanie pozytywnie wpłynie na Twoje samopoczucie i przede wszystkim zdrowie.
Epipremnum to wybór dla dobrze nasłonecznionych półek i parapetów w biurze, ponieważ ta szybko rosnąca roślina ma postać intensywnie zielonych pnączy. Lubi stale wilgotne podłoże, choć przetrwa także niezbyt długie przesuszenie.
Łatwa w uprawie i wiecznie zielona Aspidistra, to roślina z rodziny szparagowatych, która stała się ostatnio bardzo popularna. Jest odporna na niekorzystne warunki, dzięki czemu zyskała przydomek żelaznego liścia.
Ostatnią propozycją jest klasyczny Fikus. Lubi bezpośrednie nasłonecznienie, a gdy cierpi na niedobór słońca zaczyna gubić liście. Podlewaj go jedynie, gdy jego ziemia jest sucha. Fikus potrzebuje odpowiedniego nawożenia. W sezonie letnim co tydzień, w zimie wystarczy nawożenie raz w miesiącu. Nie jest rośliną polecaną dla alergików. Jego sok zawiera lateks i może uczulać.
Bez względu na to, którą roślinę wybierzesz pamiętaj, że kolor zielony w otoczeniu uspakaja i wpływa pozytywnie na Twoje samopoczucie, ożywiając miejsce w biurze, w którym spędzasz większość swoje dnia.

Malwa – roślina o wielu zastosowaniach

Malwa, niegdyś bardzo pospolita i rosnąca przy każdym opłotku czy domostwie, dzisiaj coraz rzadziej jest spotykana w naszym kraju. To roślina, które kryje wspaniałe możliwości i może być użytkowana na wiele sposobów.
Malwa jest częścią dużej rodziny roślin Malveae, która obejmuje między innymi bawełnę czy hibiskus. Rośnie na obszarze głównie wschodniej Europy i Azji, na suchych i często skalistych miejscach. Jest to roślina jadalna, która również wykorzystywana jest jako wsparcie medyczne. Najbardziej popularne w naszym kraju malwy są wysokie, jednołodygowe, posiadają duże okrągłe i kolorowe kwiaty o wielu płatkach. Łodygi malwy są elastyczne i wychodzą z centralnego punktu w tej roślinie, często kładąc się na ziemi. Te piękne rośliny można wykorzystać do zasłonięcia mało atrakcyjnych części ogrodu, tworząc z nich kwiecisty i barwny parawan. Sadząc ich różne odmiany kolorystyczne można otrzymać wyjątkowy efekt. Ten szczególnej urody, jadalny kwiat jest używany również jako lek ziołowy na różne problemy. Działa przeciwzapalnie, moczopędnie jako demulcent i emolient, a także jako środek przeczyszczający i wykrztuśny.
Cechy wyróżniające: Ogólnie malwy, to kwiaty wieloletnie, które swobodnie rozrastają się u podstawy. Posiadają głęboki i mięsisty korzeń. Wsadzone do ziemi nasiona szybko kiełkują a odłamane łodygi szybko rozrastają się, więc łatwo można tą rośliną ozdobić swój dom czy ogród. Malwa posiada łodygi, które osiągają od kilkudziesięciu centymetrów do kilku metrów długości.
Kwiaty: Kwiaty są pojedyncze lub rosnące w całych listwach, od czerwca do późnej jesieni. Mają po 5 płatków i są białe, żółte, różowawe lub liliowe. Często można spotkać kwiaty w różnych odcieniach barw jednocześnie. Są wyjątkowo atrakcyjne i pięknie dekorują ogród. Ich średnica wynosi od 1 do kilku centymetrów.
Liście: Liście malw często posiadają króciutkie włoski, na swojej dolnej i górnej powierzchni o szerokości 2-6 cm.
Wysokość: Roślina ta może osiągnąć wysokość od 10 do 60 cm długości. Zdarzają się jednak wyższe okazy, których wielkość może niekiedy przekraczać 180 cm i dochodzić nawet do 7 metrów.
Siedlisko: Malwa lubi rosnąć na trawnikach, w ogrodach, przy domach, wzdłuż dróg i gruntów uprawnych. Rośnie w Europie, Azji i Afryce Północnej, a także w Ameryce i w Australii.
Malwa nie jest wymagającym kwiatem i jej uprawa nie jest trudna. Może rosnąć prawie na każdej glebie, oprócz piasku i gliny, warto jednak ziemię pod jej uprawę nawieźć, by miała odpowiednio wysokie pH. Lubi słoneczne i osłonięte od wiatru stanowiska. Jest rośliną wrażliwą na nadmiar wody. Jej długie pędy, obciążone kwiatami wymagają podpierania.
Części jadalne: Wszystkie części tej rośliny są jadalne. Liście mogą być dodawane do sałatki, owoce mogą być substytutem kaparów. Również kwiaty mogą być smacznym elementem i jednocześnie ozdobą wielu dań. Po ugotowaniu, liście tworzą śluz, bardzo podobny do okry, który może być stosowany jako zagęszczacz do zup czy gulaszu. Smak liści jest łagodny. Suszone liście mogą być używane do herbaty. Korzenie malw uwalniają gęsty śluz podczas gotowania w wodzie. Może on, z powodzeniem zastępować białka jaj i służyć do tworzenia bazy do smacznej bezy. Liście Malwy są bogate w witaminy A i C, a także wapń, magnez, potas, żelazo i selen. W aptekach dostępnych jest wiele wyrobów medycznych wykonanych z malw.

Kwitnie Jukka

Ekstremalnie upalne lato jest bezlitosne dla polskich, delikatnych roślin ogrodowych, jednak pojawiły się wśród nich również gatunki, takie jak jukka, której ciepły klimat bardzo odpowiada.
Jukka stała się bardzo popularną rośliną w naszym kraju, choć pochodzi z Indii, Ameryki Północnej i Środkowej. Z doniczkowej ozdoby sanatoryjnych pijalni wód, przemieniła się we wspaniały element ogrodowy. Jej wyjątkowe kwiatostany zachwycają właśnie teraz, w czerwcu, kiedy jest okres ich bujnego kwitnienia.
Jukka to bylina wieloletnia, wiecznie zielona, uwielbiająca słońce, więc łagodne zimy i upalne lata, jakie w tej chwili mamy w Polsce, stwarzają odpowiednie warunki do jej rozwoju. Roślina ta ma wiele odmian i gatunków, takich jak yucca aliofolia, yucca filamentosa czy yucca gloriosa. Roślina ta musi mieć dostęp do intensywnego słońca. Niski poziom światła powoduje zatrzymanie wzrostu jukki i ogranicza ilość rozwijających się kwiatów na łodydze. Jukka posiada grube, nawoskowane liście, co sprawia, że jest odporna na suszę. Nie wymaga dużej ilości wody, jednak by wyglądała pięknie, powinna mieć dobrze nawodnioną glebę w okresie wiosny i lata. Ta wytrzymała roślina jest w stanie znieść brak wody, nie tylko przez kilka tygodni, ale nawet lat, co ma ogromne znaczenie w dzisiejszych czasach, gdy ociepla się klimat i zdarza się, że całymi miesiącami nie pada deszcz. Dla jej rośnięcia nie ma znaczenia również rodzaj gleby, w jakiej zostanie posadzona. Wysoki czy niskie ph ziemi – jukka będzie szczęśliwa bez względu na to, w jakim miejscu zostanie posadzona.
Jukka musi być przycinana, choć nie jest to łatwe ani wygodne ze względu na charakter liści, jakie posiada. Dolna ich część naturalnie obumiera i brązowieje. Taka „spódnica” starych liści, podobnie jak w przypadku palmy, wymaga przycięcia, choć oczywiście wszystko zależy od estetyki, jaką preferuje posiadacz tej rośliny. Wiele osób zostawia dolną część starych liści jukki. Gdy jej piękne kwiaty przekwitną, nie wyglądają zbyt elegancko, dlatego warto je również obciąć, chyba, że ktoś zamierza zebrać nasiona jukki dla dalszego jej rozmnażania. Obcinając liście tej rośliny należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ ich brzegi są niekiedy bardzo ostre i można się nimi łatwo skaleczyć. Z tej też przyczyny jukka powinna być sadzona w ogrodzie z dala od ścieżek, chodników i podjazdów. Warto pozostawić sporo miejsca wokół tych roślin, tak, aby w czasie wykonywania przy nich wszelkich zabiegów nikt nie był narażony na przypadkowe skaleczenie ostrymi brzegami ich liści. Można sadzić je w większych skupiskach, wtedy robią wyjątkowe wrażenie, szczególnie w okresie kwitnienia. Pączki kwiatów są niepozorne, ulokowane wokół długiej łodygi. Dzwonkowate w kształcie kwiaty są białe lub kremowe i delikatne, obficie rozwijające się pod koniec czerwca.
Jukka może być rozmnażana z poprzez dzielenie, sadzonki z korzeni, sadzonki z łodyg i nasiona. Rozsadę należy traktować delikatnie i z troską, aż do momentu pełnego jej ukorzenienia. Można oczywiście zbierać nasiona jukki i cierpliwie czekać aż wyrosną z nich młode pędy, jednak proces ten jest długotrwały. Zdecydowanie szybciej wyrośnie nowa roślina, jeśli będzie rozsadzona z pomocą wykopanego z ziemi i podzielonego kłącza. Dzięki temu sposobowi młode rośliny pojawią się już po miesiącu. To najprostsze rozwiązanie, które gwarantuje szybkie odmienienie wyglądu każdego ogrodu.
Jukka to pierwotnie duża roślina, który potrafi urosnąć w swoim naturalnym środowisku Ameryki Środkowej czy Indii, nawet do kilkunastu metrów. Choć to bylina głównie ozdobna, wykazuje również właściwości lecznicze, jak również wykorzystywana jest w przemyśle kosmetycznym. To skuteczna pomoc w leczeniu alergicznych nieżytów układu oddechowego oraz wsparcie w problemach z sebum czy zaskórnikami. Pomocna jest również w leczeniu stanów zapalnych stawów, ponieważ wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciobrzękowe. Wyciąg z tej rośliny odtruwa i oczyszcza organizm ludzki a także chroni wątrobę i trzustkę. Produkty lecznicze wytwarzane są przeważnie z liści i korzeni jukki. Skład jukki to cenne saponiny, związki fenolowe, chlorofil, enzymy a także antyoksydanty. Działanie tej rośliny jest wyjątkowo cenne, zarówno dla zdrowia człowieka, jak jego wyglądu.
Jukka to, nie tylko pięknie kwitnąca, wiecznie zielona roślina, która coraz częściej zdobi polskie ogrody, ale również źródło cennych wartości prozdrowotnych dla człowieka, dlatego warto zadbać o to, by znalazła się w zielonej przestrzeni wokół domu

Anemony – mity, medycyna i trucizn


Anemony, to kwiaty popularne w Europie i w Ameryce Północnej a także w Japonii, głównie ze względu na ich częste użycie w tworzeniu ślubnych bukietów. Te charakterystyczne i wielobarwne kwiaty mają jednak wiele swoich tajemnic.
Anemony – piękne, delikatne kwiaty o mocno zaakcentowanym środku, swoją nazwę wzięły od greckich słów „na wiatr” lub „oddech”. Pierwsza z nazw ewidentnie nawiązuje do miejsc, w których zwykły rosnąć te rośliny z rodziny jaskrowatych – na wietrznych, wysoko położonych stokach górskich. Z anemonami wiążą się stare, greckie legendy. Jedna z nich opowiada o miłości Adonisa i Afrodyty. Według greckiej mitologii Adonis, uderzony przez dzika zmarł. Afrodyta opłakiwała jego śmierć a z jej, spadających na ziemię łez, wyrosły właśnie anemony. Alternatywna wersja tego mitu utrzymuje, że Afrodyta zmieszała nektar z tych kwiatów z krwią ukochanego i w ten sposób powstał wiatr. Kolejna grecka legenda głosi, iż nimfa Anemone, ukochana Zefira, została zamieniona w kwiat przez zazdrosną Florę. Zefir od tej pory zawsze towarzyszy Anemonom jako delikatny wiatr zachodni, zwiastun wiosennych kwiatów.
Anemony to wytrzymałe kwiaty, którym nie straszny jest przymrozek czy wiatr. Są nie tylko pięknymi kwiatami ozdobnymi, ale także zaskakującą kombinacją trucizny i lekarstwa. Rosną wysoko w górach, kołysząc się na wietrze i zachwycając swoją różnorodnością barw. Kwiaty te występują w przyrodzie aż w 120 gatunkach. Już w starożytnych Chinach były wykorzystywane w medycynie naturalnej jako ziołowy lek. Odpowiednio spreparowane, to doskonałe remedium na ostre ataki lękowe, panikę, skurcze mięśni czy ból pourazowy lub menstruacyjny. Kwiat ten zawiera jednak także duże ilości składnika toksycznego o nazwie protoanemonin, który silnie drażni jamę ustną i błonę śluzową żołądka oraz skórę. Duże dawki tej toksyny mogą powodować nudności, wymioty i biegunkę a także niskie ciśnienie, które może prowadzić do niewydolności oddechowej a nawet do zgonu. Nie należy jednak się obawiać, ponieważ do wyprodukowania śmiertelnej dawki tej substancji dla człowieka, koniecznych jest aż 20 kwiatów.
Rośliny te są wieloletnimi ziołami z podziemną bulwą i mniej lub bardziej wykształconymi liśćmi. Wydłużona łodyga kwiatowa zwieńczona jest jednym lub kilkoma, białymi, czerwonymi, niebieskimi, fioletowymi lub rzadko żółtymi kwiatami. Każdy kwiatek posiada charakterystyczny środek ze słupkami i pręcikami. Kwiatki zamykają się na noc. Owoce to, tak zwane niełupki, roznoszone po okolicy przez wiatr, dzięki któremu powstają całe łąki tych pięknych roślin. W Polsce roślina ta jest bardzo często spotykana na wiosnę i nosi znaną nazwę zawilec. Do najpopularniejszych odmian tych kwiatów należą, kwitnące jesienią japońskie zawilce (Anemone hupehensis).
Anemony to kwiaty bardzo wygodne w uprawie. Można je sadzić, zarówno w miejscach nasłonecznionych, jak i w półcieniu a także w cieniu, tak więc ich jasny koloryt pięknie rozświetli każdy ciemny kąt ogrodu. Rośliny te lubią wilgotną, luźną glebę, która jest dobrze nawożona spróchniałym obornikiem i kompostem, z dodatkiem odkwaszonego torfu. Po przekwitnieniu nie należy obcinać główek kwiatów, ponieważ to właśnie z nich rozwiną się w kolejnym roku nowe kwiaty.
Anemony można spotkać dzisiaj w wielu górzystych regionach Europy, Ameryki Północnej i w Japonii. To kwiat wiatru, co oznacza, że ​​wiatr, który wieje w jego płatki, również w końcu zdmuchuje je, gdy są martwe i rozwiewa po świecie owoce.
Anemony zyskały w ostatnich latach ogromną popularność jako doskonałe kwiaty do bukietów ślubnych. Być może spowodowane jest to mitologiczną genezą ich nazwy, łączącą się z miłosną historią o Adonisie i Afrodycie. Bukiety ślubne z ich udziałem, to, zarówno kompozycje wykonane, wyłącznie z tych kwiatów, jak i nimi urozmaicone. Wspaniale współgrają w bukiecie z hiacyntami, jaskrami czy tulipanami lub piwoniami. Ponieważ po ścięciu są dosyć nietrwałe, sprawdzą się zdecydowanie lepiej w kompozycjach tworzonych zimą niż latem.
Anemony to niezwykle oryginalne kwiaty o charakterystycznej budowie. Wspaniale podkreślą piękno każdego ogrodu i będą wysublimowanym elementem ślubnego bukietu.

Najlepsze kwiaty do ślubnego bukietu

Żadna ceremonia ślubna nie może obejść się bez kwiatów. To jeden z najbardziej wyróżniających się elementów w tym wyjątkowym dniu, który swoim zapachem, barwą i pięknem podkreśla wspaniałość tej ceremonii.
Każda para narzeczonych ma swoje ulubione kwiaty, jednak czasami ich cena, rodzaj czy dostępność w danej porze roku, uniemożliwiają wykorzystanie tych roślin do dekoracji tej szczególnej uroczystości. Na szczęście do dyspozycji jest zawsze ogromna gama kwiatów sezonowych, które na pewno świetnie spełnią swoją funkcję w ten, jedyny w swoim rodzaju dzień. Kwiaty można dopasować do tematu ślubu i okresu roku, w jakim on ma miejsce. Oczywiście zawsze można polegać na niezastąpionych różach, które są klasyczną ozdobą ślubnych ceremonii i nigdy nie wychodzą z mody. Warto jednak poznać również inne gatunki kwiatów, które zyskują coraz większą popularność, jako dekoracja ślubna.
Jaskier
Ten kwiat jest idealny, jeśli ślub ma odbyć się na wiosnę lub wczesną jesienią. Wtedy można go najczęściej spotkać w kwiaciarniach. Kształtem swoich kwiatów łudząco przypomina różę. Bogactwo jego kolorów i wielkości sprawia, że można tworzyć z jego udziałem, wspaniałe kompozycje bukietowe. Różowe, pomarańczowe lub głęboko czerwone jaskry, to trwałe kwiaty, które wspaniale sprawdzają się jako ślubna dekoracja. Na dodatek są niedrogie. Można z nich tworzyć bukiety w różnych stylach, od nowoczesnych, przez rustykalne do eleganckich.
Piwonia
Kolejny kwiat, który doskonale zastąpi w bukiecie kosztowne róże, to piwonie, zwane też peoniami. Kwiaty te będą odpowiednie na wiosenną lub letnią ślubną uroczystość. Bujne i pachnące piwonie dodadzą tej ceremonii romantycznego charakteru. Peonie można świetnie komponować w urocze bukiety z innymi rodzajami kwiatów. Są dostępne w wielu barwach, dzięki czemu można je łatwo dopasować do każdej kreacji ślubnej. Białe, różowe czy purpurowe są wytrzymałe na warunki atmosferyczne i na pewno w niezmienionym stanie przetrwają całą uroczystość zaślubin.
Hortensja
Wiosną i latem odpowiednim rozwiązaniem w temacie dekoracji uroczystości ślubnej i składnika bukietu Panny Młodej, będzie hortensja. Jej piękne, pełne kwiatostany sprawiają, że jest to roślina, która nie generuje dużych wydatków jako dekoracja zaślubin. Już jeden jej kwiat wygląda imponująco. Kształt kwiatów przypomina serce, więc jest to zdecydowanie odpowiednia roślina na tego rodzaju uroczystość. Symbolizuje miłość i emocje. Hortensja doda też każdej kreacji ślubnej kobiecości i elegancji.
Gardenia
To piękna roślina, która przywędrowała do europejskich kwiaciarń z Azji Południowej i Japonii. To niezwykle eleganckie kwiaty, które zawsze podkreślą uroczysty charakter ceremonii zaślubin. Ponieważ nie mają zasadniczo łodygi, będą na pewno piękną ozdobą, jeśli zostaną na przykład umieszczone w szklanej misie z wodą, z pływającymi, zapalonymi świeczkami lub wpięte we włosy Panny Młodej albo wykorzystane do ukwiecenia kościoła lub sali bankietowej.

Kalie
Choć większości osób kojarzą się z przeciwieństwem radosnej ceremonii, jaką jest ślub, to kalie prezentują się wspaniale w bukietach ślubnych. Są bardzo eleganckie i mają nowoczesny wygląd. Będą współgrały z sukniami w stylu art deco a także z romantycznymi. Kalie dostępne są w różnych kolorach, co sprawia, że mogą również być pięknym elementem bukietów ślubnych, składających się z różnych kwiatów. Niezwykle wytwornie będzie się również prezentował jeden wyjątkowy okaz tej rośliny, w dłoni Panny Młodej
Stokrotki
Te drobne kwiatki są od wieków niezwykle popularnym elementem dekoracyjnym, wykorzystywanym w aranżacji ceremonii ślubnych. Stokrotki to klasyczna ozdoba fryzur Panien Młodych. Niewinne, małe bukieciki z tych kwiatków, świetnie wpisują się w charakter uroczystości zaślubin. Można nimi dekorować pomieszczenia lub nawet strój Panny Młodej. Zakup stokrotek, to nieduży wydatek, więc na pewno nie obciąży budżetu, jaki ma do dyspozycji Młoda Para.
Gerbery
To niezwykle trwały kwiat, który dzięki różnorodności kolorystycznej, pasuje do każdego rodzaju bukietu ślubnego a także świetnie wytrzymuje trud bycia ozdobą czy to kościoła czy też sali bankietowej, w której odbywa się wesele. Cena tej pięknej rośliny również nie należy do wysokich, więc wykorzystanie jej do dekoracji, w tym wyjątkowym dniu, nie będzie obciążające finansowo.
Goździki
Niewątpliwie oryginalnym i tanim rozwiązaniem, jeśli chodzi o dekorację ślubną, będą, powracające znowu do łask, goździki. To kwiatek wyjątkowo odporny, który wytrzyma w niezmienionej postaci całą ceremonię. Doskonale wygląda w jednorodnych bukietach, a także stanowi świetne uzupełnienie wielokwiatowych kompozycji. Może być elementem bukietu lub dekoracji ślubnej. Dostępny jest w wielu kolorach.
Orchidea
Dla tych Młodych Par, które stać na więcej, warte polecenia są niebywale eleganckie i wysublimowane orchidee. Ten ponadczasowy, egzotyczny kwiat doda każdej uroczystości wyjątkowej aury. Symbolizuje wyrafinowane piękno i jest wspaniałym akcentem każdej kwiatowej kompozycji. Orchidee zdobią często uczesania Panny Młodej. By dłużej zachowały świeżość ich łodygi wstawia się w małe menzurki z wodą.
Ceremonia zaślubin. to wyjątkowe wydarzenie w życiu człowieka, które wymaga wspaniałej oprawy. Dobór kwiatów jest szalenie istotny, dlatego warto udać się wcześniej do kwiaciarni i poznać rośliny, jakie są dostępne w danym sezonie i wybrać te, których piękno i trwałość pozostanie przez długie lata w pamięci małżonków i gości weselnych.

Tulipanowiec – doskonałe drzewo do ogrodu

Jeśli poszukujesz drzewa do ogrodu, które wyróżnia się, nie tylko swoim oryginalnym wyglądam, ale także szybkim przyrostem i małymi wymaganiami, to będzie nim na pewno tulipanowiec – doskonałe drzewo do ogrodu.
Tulipanowiec, znany również pod nazwą naukową Liriodendron tulipifera, to niezwykle oryginalne drzewo, które na pewno nie pochodzi z rodziny, popularnych tulipanów. Swoją nazwę, drzewo to zawdzięcza kwiatom, które na nim wyrastają. Swoim kształtem przypominają one, do złudzenia kwiaty, powszechnie znanych tulipanów. Kwiaty tulipanowca kryją się za jego dużymi, zielonymi liśćmi. Ich barwa, kremowo żółta i kremowo – zielona z pomarańczową plamką na płatkach, sprawia, że kwiaty te zlewają się z ogólną kolorystyką tych wyjątkowych drzew, dlatego dostrzeżenie ich wymaga trochę wysiłku. Warto wiedzieć, że choć drzewa te rosną szybko, to tulipanopodobny kwiatostan pojawia się na nich dopiero po około 20-30 latach, jeśli roślina wyrasta z posianych nasion, a po kilkunastu latach, jeśli została posadzona. W Polsce drzewo to można spotkać w niektórych publicznych ogrodach. Dzięki wyhodowanym, małym rozmiarowo jego odmianom, stworzona została możliwość posiadania tego rodzaju drzew, również w ogrodach o nieco mniejszych rozmiarach. Aby dobrze się rozwijały, warto poznać specyfikę tych drzew, ich wymagania oraz sposób dbania o nie. Nie są to rośliny bardzo wymagające, jednak konieczne jest spełnienie kilku warunków, by mogły swoim pięknym wyglądem cieszyć oczy właścicieli przez długi czas.
Tulipanowiec – doskonałe drzewo do ogrodu – co je charakteryzuje?
Starsze drzewa tulipanowca są bardzo wysokie (do ok. 10-30m), mają grube pędy, duże liście oraz tulipanopodobne kwiaty, które składają się z 9 płatków. Drzewo zakwita przeważnie w drugiej połowie czerwca. Jego kwiaty mają długość 5-7 cm oraz średnicę 4-7 cm. Na drzewach tych znajdują się również owocostany szyszkowate, które składają się z oskrzydlonych orzeszków o długości do 8 cm, pozostających na drzewie do wiosny a potem rozpadających się. W Polsce drzewo tulipanowca nie owocuje. Jego rodzime miejsca kwitnienia, to Ameryka Północna, Chiny i Wietnam. Tulipanowiec jest nawet symbolem Kentucky. Co ciekawe drzewo to pochodzi z rodziny magnoliowatych. Roślina ta była kiedyś często spotykana na obszarach okołobiegunowych, jednak w okresie zlodowacenia całkowicie zniknęła z Europy. Aktualnie nasadzenia tych drzew sprawdzają się w naszym klimacie, ponieważ drzewo to jest mrozoodporne, świetnie się regeneruje, bez względu na to czy zostało uszkodzone w wyniku przemarznięcia czy mechanicznie.
Aby dobrze rosło potrzebuje luźnego podłoża, słabo kwaśnego i umiarkowanie wilgotnego oraz słonecznego i bezwietrznego stanowiska. Ponieważ jest drzewem sporych rozmiarów warto jednak sadzić je w dużych ogrodach lub tam, gdzie jest dla niego odpowiednia przestrzeń. Gałęzie tulipanowca wymagają przycinania, szczególnie w młodych egzemplarzach, by drzewo posiadało zgrabny kształt. Decydując się na zasadzenie tulipanowca warto mieć na uwadze fakt, że drzewo to jest niezwykle kruche i w wyniku wichury, silnego wiatru czy huraganu, łatwo może stracić gałęzie, które spadając potrafią spowodować duże zniszczenia. Dla posiadaczy małych ogrodów została stworzona odmiana tulipanowca niewielkich rozmiarów.
Drzewo tulipanowca wygląda imponująco i jednocześnie zadziwiająco w momencie kwitnienia. Dla nieposiadających wiedzy o tej roślinie osób, niezwykle zaskakujący jest widok tulipanów, kwitnących na drzewie. Zarówno kwiaty w postaci paków, jak i z rozchylonymi już płatkami, do złudzenia przypominają znane wszystkim popularne tulipany. Barwa drzewa również zaskakuje i to w różnych porach roku. Wiosennie jest jasnozielona. Liście miewają różne kształty, ale przeważnie są zielonkawe. Przybierają piękną żółtą barwę jesienią. Kwiaty kwitną na zielono, kremowo i pomarańczowo.
Tulipanowiec to niezwykle oryginalne drzewo, które będzie zawsze wspaniałą ozdobą każdego ogrodu. Szybko rosnąc sprawia, że można cieszyć się jego widokiem w pełni rozkwitu.

Idealny bukiet na Dzień Matki

Gdy wiosna jest w pełnym rozkwicie, to jest to dobry czas na to, by wybrać idealny bukiet na Dzień Matki. Pora roku jest odpowiednia, ponieważ do wyboru jest całe morze różnego kwiecia.
Dzień Matki wypada 26 maja. W tym momencie wiosny, dostępny jest już bardzo bogaty wybór, różnego typu kwiatów. Składając życzenia mamom, warto podkreślić swoje uczucia pięknym, barwnym bukietem. To on właśnie najlepiej wyrazi miłość do, najważniejszej w życiu każdego człowieka, osoby. Jeśli nawet jest daleko, pamięć o niej można pięknie okazać, wysyłając wspaniały bukiet – najlepiej jej ulubionych kwiatów. Kolorowy i pachnący, zdecydowanie wywoła uśmiech na twarzy i będzie powodem do dumy.
Idealny bukiet na Dzień Matki – jakie kwiaty warto wybrać?
Tym osobom, które nie są jeszcze zdecydowane, jaki rodzaj kwiatów kupić mamie, przedstawiamy trzy tradycyjne ich gatunki, najczęściej ofiarowywane na Dzień Matki.
Goździki
Z ich puszystymi i falującymi płatkami, delikatnym zapachem i długimi, prostymi liśćmi, goździki są czasami spychane w Dniu Matki do statusu kwiatu, wypełniającego bukiet. To taki kwiat, który zawsze jest schowany za większymi roślinami w bukiecie lub wiązance. Jednak wiele mam na pewno ucieszy jego widok, tym bardziej, że jest to roślina silnie związana z ich świętem.
Goździki zostały po raz pierwszy włączone do tradycji Dnia Matki przez Annę Jarvis, osobę, która zapoczątkowała obchody Dnia Matki w USA. W 1907 roku, podczas pierwszego nabożeństwa, upamiętniającego Dzień Matki, Jarvis rozdała, uczestniczącym w nim mamom, ulubione kwiaty swojej matki, białe goździki. I chociaż upłynęło kolejne siedem lat, zanim Dzień Matki został ogłoszony oficjalnie świętem przez prezydenta Woodrowa Wilsona, goździki są od tego czasu popularnym kwiatem dla matek w Stanach Zjednoczonych. W Polsce goździki, związane z okresem PRL’u, wracają znowu do łask i często ofiarowywane są paniom, na różnego rodzaju okazje, między innymi na Dzień Matki.
Formalna nazwa goździków, dianthus, pochodzi z greckiego języka i oznacza „niebiański kwiat”. I naprawdę jest to niebiański wybór na bukiet z okazji Dnia Matki Od dawna uważane za symbolizujące miłość, fascynację i różnorodność, wielobarwne goździki również posiadają różne znaczenia. Na przykład jasnoczerwone goździki, to podziw, a białe symbolizują szczęście. Co więcej, zgodnie z chrześcijańską legendą, uważa się, że różowe goździki wyrosły z ziemi, na którą Dziewica Maryja wylewała łzy nad śmiercią Jezusa. Z tego również powodu wiele osób uważa, że goździki są symbolem wiecznej miłości Matki. Czy może zatem być lepszy kwiat na Dzień Matki niż goździk?
Róże
Szekspir rozpisywał się nad ich słodkim zapachem. I kto by się nie zgodził z tym, że pachną najpiękniej? Nie ma zbyt wielu kwiatów tak głęboko przesiąkniętych tradycją, mitem i legendą, jak róża. Popularne jako kwiat walentynkowy, w ostatnich latach róże stały się bardzo częstym wyborem na bukiety z okazji Dnia Matki. Być może dlatego, że są uważane za kwiaty, które doskonale nadają się do podkreślania rangi każdego święta, a może po prostu z tego powodu, że są tak eleganckie, pachnące i luksusowe.
W każdym razie historycznie, róże były, od zarania, symbolicznie związane z macierzyństwem. Począwszy od starożytnej Grecji, gdzie róże uważano za święte i składano w ofierze bogini Izydzie (idealnej matce) i Afrodycie (bogini miłości i piękna). Później, w średniowieczu, róża była postrzegana jako królowa kwiatów i symbol Dziewicy Maryi. Papież Leon VIII stworzył nawet Zakon Złotej Róży jako formę uhonorowania cnotliwych kobiet.
Piękno róży jest dostępne w wielu żywych kolorach i może symbolizować różnorodną gamę uczuć – od pasji (czerwone róże), po szczęście (różowe róże), a nawet przyjaźń (żółte róże). To sprawia, że róże z okazji Dnia Matki są idealne jako prezent od męża dla żony lub syna czy córki dla matki.
Tulipany
Kiedy myślisz o tulipanach, na pewno widzisz oczami wyobraźni ogromne, kolorowe pola kwiatowe w Holandii. Ale czy wiesz, że pierwsze tulipany, faktycznie pochodzą z Persji i Turcji? Po raz pierwszy sprowadzone do Europy w XVI wieku, tulipany zyskały swoją ówczesną nazwę od łacińskiego słowa, oznaczającego turban. Nic dziwnego, ponieważ ich pąki wyglądają właśnie, jak turban. Popularność tulipanów w XVII-wiecznych Niderlandach była tak wielka, że niektóre ich gatunki miewały nadzwyczajne ceny, równe nawet dziesięciokrotności rocznego dochodu wykwalifikowanego rzemieślnika. Tradycyjnie postrzegane jako kwiatowy zwiastun wiosny i nowego życia, tulipany wydają się szczególnie odpowiednie jako podarunek dla mam. Aby wyrazić ciepło i miłość, wybierz różowe tulipany, to wspaniały prezent, który ucieszy na pewno Twoją mamę.
Każdą mamę w dniu jej święta należy uhonorować pięknym bukietem. Wspaniałe kwiaty będą dopełnieniem ciepłych życzeń i wyrazem wdzięczności oraz gorących uczuć.

Stokrotka trwała

Wiosną uśmiechają się do nas z każdego, zielonego trawnika – malutkie białe, różowe i różowo białe kwiatki, które o zmierzchu zamykają swoje kwiatostany. Stokrotki trwałe, bo o nich mowa, to bylina, która nazywana jest również stokrotką łąkową czy pospolitą. Kwiaty te rosną często w dużych kępach, zdobiąc pięknie ogród czy zwykły skwerek. Występują praktycznie wszędzie tam, gdzie znajduje się wiosną trawnik. Będą na nim, co rano rozchylać swoje płatki, aż do początku lata.
Dzięki nim powstają piękne, barwne kobierce. Są rośliną łatwą w uprawie i niewymagającą. Ich gęste kwiatostany złożone są z wewnętrznych kwiatów rurkowych i zewnętrznych języczkowatych. Każdą, krótką łodyżkę (ok. 20 cm) okalają, zebrane w rozetę, łyżeczkowate lub podłużne liście. Można z nich tworzyć rabaty kwiatowe i piękne kobierce lub po prostu rozsiewać po trawniku, by potem rosnąc tworzyły naturalne i malownicze skupiska. Stokrotką trwałą można również cieszyć się w domu, jeśli zostanie posiana w doniczce czy w skrzynce balkonowej. Dzięki niej każdy taras, balkon czy mały, przydomowy ogródek, zyska na urodzie. Kwiaty te wytrzymują niskie temperatury, które często zdarzają się jeszcze na początku każdej wiosny. Najbardziej lubią rosnąć w dobrze nasłonecznionych lub półcienistych miejscach o glebie żyznej i umiarkowanie wilgotnej.
Stokrotka trwała – czego o niej nie wiesz?
O stokrotkach, choć są tak popularne, wiedza nie jest zbyt powszechna. Te małe kwiatki skrywają kilka swoich tajemnic. Przede wszystkim należą do największej rodziny roślin na świecie. To rośliny naczyniowe, w których woda i wartości odżywcze krążą w całej roślinie. Stokrotki stanowią 10% wszystkich roślin, kwitnących na ziemi i znajdują się na niej prawie wszędzie, poza Antarktydą. Ich nazwa pochodzi od staroangielskiego słowa „daes eag”, które oznacza „oko dnia”. Nazwa ta oddaje ich naturę, ponieważ codziennie o świcie ich kwiatostany otwierają się, po tym, jak o zmierzchu zamykają się na całą noc. Ta ogromna rodzina roślin, została sklasyfikowana przez botaników w 1792 roku, pod nazwą Compositae. Naukowcy, którzy tego dokonali, to Paul Dietrich Giseke, niemiecki botanik oraz jego bliski przyjaciel, szwedzki ojciec współczesnej taksonomii Carl Linneusz.
Stokrotka to w zasadzie dwa kwiaty w jednym. Białe lub różowe czy czerwone płatki, to jeden kwiat a skupisko żółtych płatków wewnętrznego dysku, tworzącego tzw.„oko”, to, tak naprawdę, kolejny kwiatek. Główki stokrotek są smacznym dodatkiem do dań. To jadalna część tej rośliny, zawierająca dużo witaminy C. Stokrotki wykazują również działanie lecznicze, ponieważ spowalniają krwawienie, łagodzą niestrawność i kaszel. W homeopatii stokrotka ogrodowa stosowana jest jako specyfik, działający łagodząco na ból pleców.
Niekontrolowany rozrost kolonii stokrotek może prowadzić do tego, że staną się one tak niechcianymi gośćmi w ogrodzie, jak chwasty. To rośliny odporne na atak większości insektów oraz działanie pestycydów. Mali producenci miodu, czyli pszczoły, uwielbiają stokrotki, dlatego warto je wysiewać w pobliżu siedlisk tych owadów.
Stokrotka to symbol czystości i niewinności, dlatego pewnie tak często była dawniej wykorzystywana do plecenia wianków, które zakładały na głowy niezamężne wiejskie kobiety.
Ten niewielkich rozmiarów, ale bardzo wytrzymały kwiatek będzie ozdobą każdego trawnika, dlatego warto je wysiewać, by cieszyć nimi oczy przez całe lato.

Rododendron, azalia i różanecznik

 

 

Te piękne krzewy zakwitają zawsze na przełomie maja i czerwca, zdobiąc ogrody i miejskie parki wielobarwnym i różnej wielkości kwieciem – rododendron, azalia i różanecznik – rośliny z gatunku wrzosowatych.
Jeśli pragniesz, by w Twoim ogrodzie, już wczesną wiosną, było barwnie od kwiatów – zdecyduj się na posadzenie tam krzewów różanecznika, rododendronu czy azalii. Różnią się wyglądem kwiatów i wielkością, jednak pochodzą z jednej rodziny roślin – wrzosowatych. Łączy ich również wyjątkowe piękno kwiatostanu, pojawiającego się na tych krzewach już wczesną wiosną.
Chociaż naukowcy zaliczają rośliny te do jednego gatunku, to nadal wśród ogrodników, rododendron i azalia, to dwie różne kwestie. Krzewy te występują w ponad 1000 gatunków, głównie w Azji, obu Amerykach oraz w Europie. Różnorodne bogactwo tych roślin można spotkać w Szwecji, w nadmorskim mieście Goteborg. Te pięknie kwitnące, wyjątkowo dorodne w tym miejscu występowania, potężne krzewy, rosną tam, zarówno dziko na wzgórzach, jak również zdobią ulice, parki i skwery. To bardzo popularna roślina w Europie, którą chętnie ozdabiane są ogrody i miejsca odpoczynku publicznego. Rododendrony lub inaczej różaneczniki posiadają zimnozielone, dosyć grube liście, natomiast azalie, to rośliny o liściach delikatnych, z krótkimi włoskami, zrzucanymi na zimę. Niektóre gatunki azalii wyróżnia jednak półzimnotrwałość liści. Rośliny te można spotkać dziko rosnące w lasach górskich, dlatego też ich wymagania, co do uprawy, są specyficzne. Wielkość krzewów jest różnorodna, od małych krzaczków po kilkumetrowe krzewy. Gama kolorów kwiatostanu jest ogromna – od białego, przez żółty, czerwony, pomarańczowy po fioletowy. Jako ciekawostkę można wymienić fakt, że azalia już w lipcu tworzy pąki na kolejny rok. Są to rośliny długowieczne, więc raz posadzone będą latami radować właścicieli ogrodów swoimi pięknymi, wielobarwnymi kwiatami.
Rododendron, różanecznik i azalia – jak o nie dbać?
Decydując się na posiadanie w swoim ogrodzie roślin z gatunku wrzosowatych, należy pamiętać o ich szczególnych wymaganiach. To krzewy o specyficznej budowie, których korzenie posiadają niewielką ilość włośników. To sprawia, że znacznie słabiej zaopatrują one całą roślinę w wodę i składniki mineralne. Dlatego też podstawowym wymogiem, który musi być spełniony, by krzewy te radowały oczy zdrowym i pięknym wyglądem, jest odpowiednia gleba, która powinna być nie tylko kwaśna, ale również nie przesuszona. Konieczna jest zatem stała troska o jej wilgotność. Różanecznik powinien zostać posadzony wczesną wiosną, do ziemi, znajdującej się w półcieniu, gdzie będzie utrzymywał się leśny klimat – lekko wilgotny. Krzewy rododendronowe nie lubią silnego wiatru ani gorącego słońca, jednak nie należy ich umieszczać całkowicie z dala od promieni słonecznych, ponieważ wtedy będą słabiej rosły. Podłoże, w które należy je zasadzić, nie może być neutralne czy lekko kwaśne. Jego kwasowość musi być naprawdę konkretna (wskaźnik ph 4,5-5,5), by ta roślina mogła, w takiej glebie dobrze się rozwijać i wspaniale kwitnąć, zachwycając swoim pięknem. Najlepiej sprawdzi się mieszanka, w skład której powinien wejść torf, piasek, ziemia ogrodowa i kora sosnowa. Należy uważać jednak, by nie przesadzić z kwasowością gleby – żółknięcie liści, to jeden z pierwszych objawów jej nadmiernej wysokości.
Rododendrony, różaneczniki i azalie, to doskonały rodzaj roślin dla tych, którzy pragną żyć w otoczeniu wspaniałych i pięknych kwiatów, wydzielających cudowną woń. Te krzewy będą wyjątkową ozdobą każdego ogrodu.